BU TOPLUMUN DA BİR HAFIZASI VAR: DEĞİŞİM Mİ İSTİYORUZ YOKSA AYNI DÜZENİN FARKLI BİR VERSİYONUNU MU ?

Kıbrıs Türk siyasetinde artık herkesin sormaya başladığı bir soru var:

Gerçekten değişim mi arıyoruz, yoksa aynı düzenin başka bir yüzünü mü?

Çünkü yıllardır siyaset aynı döngüyle ilerliyor.

Bir taraf iktidarda eleştiriliyor, diğer taraf muhalefette umut olarak gösteriliyor.

Sonra roller değişiyor.

Ama sonuç çoğu zaman aynı kalıyor.

Tam da bu yüzden bugün tartışılması gereken asıl konu şudur:

Ana muhalefet gerçekten iktidara hazır mı, yoksa geçmişin hatalarıyla yoluna devam mı ediyor?

İktidardayken Ne Kadar Başardılar?

Bugün kendini güçlü bir alternatif olarak sunan Cumhuriyetçi Türk Partisi, geçmişte bu ülkeyi yönetmedi mi?

Yönetti.

Peki o dönem ne kadar başkaldırdı?

Ne kadar şeffaf oldu?

Ne kadar halkın sesine kulak verdi?

Gerçekçi olmak gerekirse, o dönem birçok büyük projede şeffaflıktan uzak kararlar alındı.

Karar süreçleri çoğu zaman toplumla paylaşılmadı.

Sivil toplumun ve halkın görüşü yeterince dikkate alınmadı.

Eleştiriler yükseldiğinde ise çoğu zaman kulak tıkandı.

Geri adım atılması gerektiğinde ise çoğu kez sadece sembolik hamlelerle durum geçiştirildi.

Kimi reformlarda ve altyapı projelerinde ise kararlar vatandaşa rağmen alındı.

Ve bu durum, toplumun siyasete olan güvenini ciddi şekilde sarstı.

Yani mesele sadece bugünün tartışmaları değil.

Mesele, geçmişten bugüne taşınan bir güven meselesi.

Orman Arazisi Tartışması Neyi Gösteriyor?

Son günlerde tartışılan orman arazisinin İstanbul Teknik Üniversitesi’ne verilmesi meselesi de aslında tam bu noktayı hatırlatıyor.

Çünkü bu projenin kökeni de yine CTP’nin iktidarda olduğu döneme dayanıyor.

Bugün ise aynı konuda verilen “evet” oylarıyla tartışma yeniden alevlendi.

Sonrasında gelen geri adımlar ise kamuoyunda başka bir soruyu doğurdu:

Bu bir ilke meselesi mi, yoksa siyasi konjonktüre göre değişen bir tutum mu?

Toplumun kafasındaki soru işareti tam da burada büyüyor.

Muhalefetteyken Ne Kadar Başkaldırdılar?

Bir başka soru daha var.

Ana muhalefet, bugün eleştirdiği iktidara karşı gerçekten ne kadar güçlü bir muhalefet yürüttü?

Gerçekten sistemin yanlışlarına karşı kararlı bir duruş mu sergiledi?

Yoksa zaman zaman sessiz kalan, zaman zaman da aynı kararların parçası olan bir siyaset mi izledi?

Toplumun önemli bir kısmı artık şunu sorguluyor:

Eğer muhalefet iktidarın bazı kararlarında aynı çizgide duruyorsa, yarın iktidara geldiğinde gerçekten ne değişecek?

İsimler mi değişecek?

Yoksa siyaset anlayışı mı?

Asıl Soru: Neden Tekrar İktidar Yapalım?

Bugün sokakta giderek daha yüksek sesle dile getirilen bir soru var:

Ana muhalefeti neden tekrar iktidar yapalım?

Daha önce yönettiler.

Hükümet ortağı oldular.

Kararlar aldılar.

Peki bugün eleştirdikleri düzeni o gün ne kadar değiştirebildiler?

Toplum artık sadece sözleri dinlemiyor.

Toplum geçmişi hatırlıyor.

Ve hafızasını yok sayan siyasetçilere kolay kolay güvenmiyor.

Bu Toplum Unutmaz

Siyasette güven, en zor kazanılan ama en kolay kaybedilen şeydir.

Bir kez kırıldığında, sadece sözlerle geri gelmez.

Bu yüzden bugün tartışılması gereken şey sadece bir arazi meselesi değildir.

Mesele çok daha büyüktür.

Mesele, siyasetin tutarlılığıdır.

Mesele, geçmiş ile bugün arasındaki farktır.

Mesele, gerçekten yeni bir siyaset mi önerildiği yoksa eski alışkanlıkların devam edip etmeyeceğidir.

Ve bu yüzden bugün toplum şu soruyu sormakta son derece haklıdır:

Gerçekten değişim mi istiyoruz…

yoksa aynı düzenin başka bir versiyonunu mu?

Çünkü unutulmaması gereken bir gerçek var:

Bu toplumun hafızası var...